Ondernemer wordt opleider
Axel komt uit een nest van zelfstandigen. Hij wist van jongs af dat hij ondernemer zou worden, het liefst in de horeca. “Ik heb de koksopleiding gevolgd aan hotelschool Spermalie, daarna een zevental jaar mijn stielkennis verfijnd bij gerenommeerde zaken.”
In 2015 opende hij het Oud Gemeentehuis in Bornem, in 2018 richtte hij Horecatoppers op. “Een breder concept met onder andere catering en eventorganisatie onder één dak.”
De samenwerking met Syntra kwam er toevallig. “Ze vroegen of ik wou lesgeven omdat er te weinig leraren waren. Ik ben erin gerold en heb het traject duaal leren van binnenuit leren kennen. De volgende stap was om zelf jongeren onder mijn vleugels te nemen.”
Keuken boven schoolbanken
Een van die jongeren is Killian. “Ik heb eerst de richting zorg en welzijn gevolgd, maar dat lag mij niet. In de horeca zit ik wél op mijn plek, vooral omdat ik hou van eten en sociaal contact. Van Axel krijg ik waarschijnlijk pas volgend jaar les, maar ik ben blij dat hij mijn mentor is.”
Killian werkt vier dagen per week in de keuken van het Oud Gemeentehuis, en dat bevalt hem beter dan de schoolbanken. “Ik vond de studies te zwaar en had moeite met stilzitten. Duaal leren is praktijkgericht, dat past veel beter bij mij.”
Dat zie je aan zijn resultaten en inzet. “Ik doe beter mijn best omdat ik echt gemotiveerd ben om te leren. Zelfs de stress in de keuken schrikt mij niet meer af.”
Helpende handen met potentieel
Sommige horecaondernemers grijpen naar duaal leren omdat ze handen tekort hebben. Axel kijkt er anders naar. “Het zijn vaak leerlingen met een rugzak. Als ondernemer kun je die vullen met toekomstplannen. Je steunt ze, maar laat ze tegelijk de realiteit van de job ervaren. Voor sommigen is de werkplek ook een stabiele en veilige ruimte. Je ziet ze dag na dag groeien, in hun werk en als mens.”
Leerlingen opleiden vraagt tijd en inspanning, en ze maken weleens fouten die je moet rechtzetten. Maar voor Axel weegt dat niet op tegen de voordelen. “Het zijn helpende handen die je al snel mist als ze er een keer niet zijn. Je moet natuurlijk weten hoe je ze aanpakt. Niet te hard, want ze komen tenslotte om te leren. Het gaat om grenzen stellen en goeie afspraken maken. Mijn ervaring is alleszins positief. Oud-leerling Taha werkt ondertussen in vast dienstverband. Killian en Hanne, nog een andere leerling, zijn ook blijvers.”
Mentor en begeleider als ankerpunt
Axel combineert zijn rol als ondernemer en docent bewust. “Als leerlingen zien dat je zelf in de keuken staat, dat je zelf je handen vuil maakt, bekijken ze je anders dan een ‘gewone’ leerkracht. Je ontwikkelt ook een andere band als je met ze samenwerkt.”
Die band vertaalt zich in vertrouwen. “Killian is zelden afwezig. Als jongeren zich goed voelen op een werkplek, komen ze opdagen. Zo simpel is het.”
Axels moeder werkt regelmatig samen met Killian in de keuken. “Dat is zijn mamaatje”, lacht Axel. “Ook met de andere collega’s klikt het goed”, vult Killian aan. “We kunnen alles tegen elkaar zeggen. Hetzelfde geldt voor Sarah, mijn Syntra-begeleider. Ze is er ook altijd voor mij als er iets is.”
Engagement dat loont
Axel is duidelijk over zijn intenties: hij is geëngageerd om dit te blijven doen. Zijn boodschap naar andere ondernemers? “Denk niet vanuit tekort, maar vanuit wat je kunt betekenen voor die jongeren. En wat zij later voor jou kunnen betekenen.”
Axels aanpak werpt vruchten af, voor zijn eigen zaak en voor Killian. “Ik leer elke dag bij, mijn zelfvertrouwen is gegroeid, ik kijk uit naar de toekomst. Dat ik ondertussen iets verdien, is een leuk extraatje. Zo leer ik nu al omgaan met geld.”
Nog een tip voor jongeren die twijfelen? “Naar je hart luisteren en gewoon doen”, besluit Killian.
